Atatürk halka sorsaydı

Önceki günden başlayarak TV’leri izledikten, dünkü gazeteleri okuduktan sonra insan tek bir şey düşünüyor: “Türkiye’de rejim değişiyor.” Hatta daha da ileri gidebiliriz: “Aslında rejim değişti, şimdi alıştırma ve son rötuşlar yapılıyor.”

Artık görünen o ki, “Tehlikenin farkında mısınız?” faslını çok geride bıraktık. O gün bu söyleme gülenler şimdi “Tehlikenin farkında olsak bile ne fayda, tehlike gerçeğe dönüştü bile” diyorlar da...

Dikkat ediyor musunuz, artık hak hukuk konuşmaları bile çok azaldı. Artık “eski Türkiye-yeni Türkiye” veya “eski Cumhuriyet-yeni Cumhuriyet” söylemi revaçta.

Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyeti bir diktatörlük olarak tanımlayan, diktatörlüğün AKP iktidarına kadar sürdüğünü söyleyenler, artık bu sürecin bittiğini, demokrasi ve hukukun zafer kazandığını ileri sürüyorlar.

Artık konu Cumhuriyet, ilkeleri, devrimleri değil. Sorulan şu: “Atatürk Cumhuriyeti kurarken halka mı sordu?” Ya da “Atatürk halka sorsaydı acaba ne cevap alırdı?”

Sahi Atatürk Cumhuriyeti kurarken halka sorsaydı “Biz demokrasi istiyoruz” cevabını mı alacaktı?

Bugünün sözde liberalleri, ama özünde faşistleri, adeta kudurmuş gibi Atatürk’e, devrimlerine, Cumhuriyet’e, Türkiye’ye saldırıp, tüm değerleri ayaklar altına alıp, çağdaş, olumlu, iyi, geleceğe açık her şeyi karalarken adeta bir zafer sarhoşluğu yaşıyorlar.

Atatürk’ün “kul” olan bir milleti “vatandaş” yapabilmek için verdiği mücadeleyi yok sayanlar, şimdi hiç çekinmeden “Türkiye’de rejimin değiştiğinin” müjdesini(!) veriyorlar.

Artık rejimin değiştiğine o kadar inanıldı ki, TV ekranlarından “Anayasa’nın ikinci maddesi değişmezse ne demokrasi ne hukuk gelebilir” diye bağıranlar bile fark edilmiyor.

Anayasa’nın ikinci maddesi aynen şöyle: Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, millî dayanışma ve adalet anlayışı içinde, insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere dayanan, demokratik, lâik ve sosyal bir hukuk Devletidir.

Anayasa’nın ikinci maddesini bile değiştirmeyi göze alan bir zihniyet bugün ülkenin kaderini belirliyor. Bunda payı olan herkesin artık çok iyi düşünmesi gerekir.

***

Özden Örnek az daha tıraş olamıyordu

Eski Deniz Kuvvetleri Komutanı Orgeneral Özden Örnek’in kapısı önceki gün sabah saat 08.00’de çalınmış. Kapıdaki görevli polis Örnek’e “gözaltına alınacağını ve emniyete götürüleceğini” tebliğ etmiş.

Örnek de “Biraz bekleyin, tıraş olayım” demiş. Polis ise “Gerek yok gittiğiniz yerde olursunuz” cevabını vermiş. Ama Örnek polisi tersleyerek “Tıraş oluyorum, bekleyin” diye sert konuşmuş.

Polis durumu amirlerine bildirdikten sonra “Bırakın tıraş olsun” talimatını alınca emekli paşayı beklemek zorunda kalmış.

***

Asıl vahim olan konu

Bir sabah balyoz gibi başlayan operasyonla pek çok emekli generalle bazı muvazzaf general ve subaylar gözaltına alındı. Herkesin kafasındaki soru şu: “Ne oluyor?” Durumu vahim olarak niteleyen de var.

Bence asıl vahim durum başka yerde. Balyoz diye bir plan ortaya atıldığında Genelkurmay Başkanı kürsüyü yumruklayarak yaptığı konuşmada, bunun bir darbe planı olmadığını söyledi. Ardından “Düşmana Allah Allah diye saldıran bir ordu nasıl kendi camisini bombalar?” diye sordu.

İktidar Genelkurmay Başkanı’nın sözlerini hiç ciddiye bile almadı. Yani Paşa’nın “yalan söylediğine” inanılıyor ki, balyoz denen planda adı geçen ne kadar general varsa bir anda toparlandı.

Bir Genelkurmay Başkanı’nın sözlerinin ciddiye bile alınmamasından daha vahim bir şey olabilir mi?

***

Vay canına adliyeye bakın!

Bundan 10 ay önce Bostancı’da yaşanan bir terör olayından sonra gazetemiz internet sitesi yayın müdürü Aylin Duruoğlu tutuklanmıştı. Hepimizi şoke eden bu tutuklamanın “söylenen” gerekçesine göre Duruoğlu, terör örgütüne üye olmakla suçlanıyordu. Bunun dışında elimizde hiçbir bilgi yoktu.

Duruoğlu tam 10 ay hapis yattıktan sonra nihayet dün ilk kez mahkemeye çıkarıldı. Bizler de Aylin’e moral vermek, yanında olduğumuzu hissettirmek için Beşiktaş’taki Ağır Ceza Mahkemesi’nin önündeydik.

Benim neredeyse hiç davam yok. Adliye koridorlarını pek bilmem. Bu nedenle ilk gittiğim andan itibaren meraklı biçimde etrafı gözlemeye çalıştım.

Beşiktaş Adliyesi, Bahçeşehir Üniversitesi’nin neredeyse içinde. Üniversiteden geçmeden adliyeye varamıyorsunuz. Kapı önünde çok sayıda cezaevi aracı var. Buradaki tüm davalar ağır cezalık olduğu için hep tutuklu sanıklar ve onlar da bu araçlarla getiriliyor.

Tutuklular araçlardan indiriliyor, hepsi kelepçeli. Askerlerin oluşturduğu koridordan geçerek binaya sokuluyor.

Duruşma saati olarak 10.00 denmişti. Ancak 11.00 olduğunda hâlâ tutuklular indirilmemişti araçlardan. Bu böyle olurmuş hep. Usulen davanın saatini yazarlarmış. Pek uyulmazmış.

Dışarıdan bakınca kocaman bir bina gibi görünen adliyenin, duruşma yapılan yeri daracık bir yer. İnsanlar birbirini ezerek içeri girebiliyor. Orada hüviyetinizi verip bir kart alıyorsunuz.

Küçücük duruşma salonunun ortasına sanıkları koyuyorlar hâkimin tam karşısına. Sonra jandarmalar etraflarında bir duvar örüyor, kimse kimseyi göremiyor, avukatlar bile. Çünkü bir ara avukatın biri “Sanıkları görmek istiyoruz” diye seslendi hâkime.

Duruşma salonunda yarım saat kadar hiç kıpırdayamadan ve nefes alırken önümdekini iterek ayakta durdum.

Sonra duruşma başladı. Kimlik saptamasından sonra ara verildi. Bu koşullarda adalet nasıl sağlanır anlamak gerçekten çok zor.

***

O da gazeteci bu da

Toz duman içinde canımı sıkan bir konuyu paylaşmak istiyorum. Ortada kimilerinin gazeteci dediği, ama sonuçta kendisine verilen bilgileri yayınlayan genç biri var. Bu genç kişi kendisine verilen bir bavulu sırtladığı gibi savcıların kapısına dayandı ve “suç duyurusunda” bulundu.

Medyamız bu genç kişiyi önce yılın gazetecisi seçti, şimdi de fotoğrafları baş sayfalarda, yedeğindeki bavulla birlikte.

Bir başkası, gerçek bir gazeteci ise Erzincan Savcısı’na yönelik operasyonu çalıştığı kanalda yayınlarken, “Savcıya abluka” deyimini kullandı. Sen misin bunu diyen? O gerçek gazeteci anında kapı önüne konuverdi.

Medyanın çok işi olduğu için bununla pek ilgilenmedi. Olan gerçek bir gazeteciye oldu, her zamanki gibi. Çakmalar ise revaçta.