Sıra Çankaya Köşkü'nde mi?

Eskiden yalnızca Cumhurbaşkanlığı’nın İstanbul’da, galiba Tarabya’da bir çalışma kompleksi vardı. Gerçi bir ara Gül’ün de, Yıldız Sarayı’nda yeni bir ofis yaptırmak istediği iddia edildi, ancak Çankaya bunu yalanladı.

Gül, Ankara’da halen Dışişleri Konutu’nda ikâmet ediyor, Çankaya Köşkü’nü sadece mesai saatlerinde kullanıyor.

Oysa ilk zamanlar, bizzat first lady Hayrünnisa Gül kolları sıvadı, onun denetim ve gözetimi altında Çankaya Köşkü’nde dip bucak tadilata başlandı. Tadilat bitince, buraya taşınmaları bekleniyordu ki, Gül Ailesi’nin Dışişleri Konutu’nda yaşamaya karar verdiği açıklandı. Davutoğlu için de 4-5 katlı yeni bir konut satın alındı.

Acaba ne oldu da, Gül Ailesi Çankaya Köşkü’ne mesafe koydu?

Bunun “sırrını”, Akşam Gazetesi’nin Genel Yayın Yönetmenliğine yükseldiği halde, “muhabirliği” bırakmayan İsmail Küçükkaya sayesinde öğrendik. Cumhurbaşkanı Gül’le çıktığı Afrika seyahatinden dönerken, bu özel ve önemli habere imza atan Küçükkaya’nın, Gül’ün Özel Kalem Müdürü Hüseyin Avni Karslıoğlu’ndan aldığı bilgiye göre, şunlar olmuş:

“Dışişleri Konutu Cumhurbaşkanlığı’na bağlanmış… Beyefendi ve ailesinin ikâmet etmesi için Çankaya Köşkü’nde düşünülen tadilattan vazgeçilmiş… Bunun yerine, tarihi dokusuna hiç dokunmadan, oranın yaşayan bir müze olarak kalmasına karar verilmiş…”

Devamındaki detaylar daha da ilginç:

“Çankaya’daki Köşk 1930’lu yılların imkânlarıyla, o günlere özgü koşullarda yapılmış… Bekâr bir Cumhurbaşkanı’na uygunmuş… Bugünün çok daha hareketli trafiğine ve şartlarına göre dizayn edilmemiş… Üstelik sonradan, imar planında olmayan bir havuz yapılmış, o da sorun yaratıyormuş.”

Sorun ne derseniz; “Kapalı havuz, rutubete neden oluyor, bu da aşınma oluşturuyormuş… İşte bu nedenlerle Sayın Cumhurbaşkanı oraya hiç dokunmamayı tercih etmişler” !..

“Bekâr bir Cumhurbaşkanına uygun” yapılmış olsa da Atatürk’ten bu yana bekârı, çoluk-çocuklusuyla 10 Cumhurbaşkanı, ne “yerimiz dar”, ne “havuzun rutubeti rahatsız ediyor” dememiş, Köşk’ü kullanmış, ama birden bire 11. Cumhurbaşkanında Köşk’ün “kifayetsizliği” sorun olmuş!..

Sizi bilmem, ama bu gerekçeler beni hiç mi hiç ikna etmedi!..

Dilim varmasa da soracağım; Yoksa sıra Cumhuriyet’in en önemli sembolü Çankaya Köşkü’nü mü “müzeye” kaldırmaya geldi?

Ya da “asli sahibine” iadesine mi?!.. Bir aralar Köşk’ün arazisinin bir Ermeni vatandaşımız tarafından bağışlandığı söylendi ya… Hani azınlıkların “benim” dediği tüm mülklerin iadesini sağlayan Vakıflar Yasası da çıkarıldı ya… İster misiniz, günü geldiğinde o vatandaşın mirasçıları ortaya çıkarılsın ve Çankaya Köşkü’nde hak iddia edilsin!..

Bilmem nedendir Çankaya Köşkü’ne bu “mesafeli” yaklaşım, bana bir kez daha 19 Aralık 1992’de Gül’ün ağzından çıkan şu sözleri hatırlattı:

“Ne mutlu Türküm diyene lafını tutup, her yere yaza yaza Türkiye aslında ilkel bir hale dönmüştür… Türkiye’nin bütünlüğünü tehdit eden, en ziyade tahribatı vermiş olan, sistemin ilkelerinin birisi de laiklik ilkesidir, laiklik olayıdır.... Bu açıdan, bu ikinci Cumhuriyet, yeni Osmanlıcılık kavramlarının ve tartışmalarının, ortaya gelmesini ben çok sağlıklı olarak görüyorum ve geleceğe ümitle bakıyorum...”

ABD’de kilise tarafından çıkarılan Christian Science Monitor Gazetesine 9 Nisan 1996’da yaptığı açıklamadaki şu cümle de kafama takıldı:

“Diğer partiler devletin kutsal olduğuna inanıyor, ama biz buna inanmıyoruz…”

Eğer AKP Anayasası yürürlüğe girerse, çok yakındır, “Başkanlık Sarayı nereye yapılacak? Burada kim oturacak?”ı da konuşmaya başlarız!..

Köşe Yazarları

Haber Ara