ŞİŞKO OĞLAN ( Şiir )

ŞİŞKO OĞLAN

Dalgalar coştu yine, esen poyraz yeli mi?

Her şeyi sürüklüyor, bu yüz yılın seli mi?

Huşuyla tespih çeken, bir mürit’in eli mi?

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? Deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? Yalancı mı? Veli mi?

Her dalga da kudurdu, ne çamları devirdi

Garip sesler çıkardı, guruldadı, geğirdi,

Dünyanın gözlerini, Türkiye’ye çevirdi,

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? yalancı mı? veli mi?

Boş teneke olduğu, belliydi en başından,

Utanıp sıkılmadı, ilerlemiş yaşından,

Haram eksik olmadı, ekmeğinden aşından,

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? yalancı mı? veli mi?

Askeri hiç sevmedi, yaratılış gereği,

Açıkça saldırmaya, yetmedi hiç yüreği,

Temelinden sarsıldı, adaletin direği,

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? yalancı mı? veli mi?

Asya’dan Avrupa’ya, yol oldu yalanları,

Mesleği pahasına, korudu çalanları,

Bir kısmını ısırdı, korkuttu kalanları,

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? yalancı mı? veli mi?

Akıl verdim, uyardım, ama ona yetmedi,

Çok uğraştım didindim, Psikologa gitmedi,

Akıl ruh sağlığına, kimse dikkat etmedi,

                        Şu bizim Şişko Oğlan, akıllı mı? deli mi?

                        Falcı mı? Muskacı mı? yalancı mı? veli mi?

Bekir Öztürk