Bu şehidin ve diğer tüm şehitlerin sorumluları seyrediyorlar, bir kere görmek, bir kere duymak yetmeli...Fakat yetmiyor, bakıyorlar, seyrediyorlar, anlayamıyorlar...Emre Kaan
ANLATAMAZSIN
Özlemi anlatamazsın, özlem anlatılmaz yaşanır, içine işler insanın özlem ağlatır. Yapayalnız bayramlarda, hafta sonlarında, gecelerde, dağlar, taşlar, kurtlar,kuşlar mutluyken yaşanan hasrettir özlem. Kaybolmuş ve solmuşken, bitmeyen bekleyişlerde yolunu bulamamak, ne yapacağını bilememektir özlem. Özlem seni sen yapana ve seni senden alanadır, anlatılmaz yaşanır, tüm hücrelerine girer, donuk bir bakıştır özlem.
Görülmeyen sevgilerin duyulmayan haykırışlarıdır özlem, kor olur yüreğini yakar, derdin nedir desek anlatamazsın. Özlem sevgiden doğar, hüzünlü bakışlar sevginin tercümesidir aslında, anlamayana anlatamazsın. Seven yürek bir şeyi sevmez çok şeyi sever, bazen bir şeyde çok şeyi, bazen çok şeyde bir şeyi. Bizi sevindiren de kızdıran da sevgilerimiz ve nefretlerimiz değilse nedir?
Dolu dolu yaşayacaksın hayatı, hem sevgilerine, hem nefretlerine, hem de özlemlerine sahip çıkacaksın. Buradayım, varım yaşıyorum diyeceksin, yetim bırakmayacaksın onları, hayata sarılır gibi sarılacaksın. Özlem sevgi, sevgi fedakarlık demektir, nefretine öncelik vermeyeceksin. Sevgine dokunurlarsa yeri gelecek herkesten hesap soracaksın.
İki çeşit insan vardır, sevgiyi anlayanlar ve sevgiyi anlayamayanlar. Anlayamayanlara ne yapsanız anlatamazsınız, sevgi anlatılmaz ki, ya vardır ya da yok. Haykırışlarınızı duyamazlar, gözyaşlarınızı göremezler, çırpınışlarınızla alay ederler. Ne yaparsanız çaresi yoktur, siz yanar kül olursunuz onlar bakarlar, anlatamazsınız. Çırpınışlarla yokolmuş sevdaların diyarında, görülmemiş, anlaşılmamış, bilinmeyen sırlar vardır.
Burada mutlaka bir insandan bahsetmiyoruz, konu ne olursa olsun bu böyledir. Şehitlerine canı yanan bu komutan, neden bu kadar sert konuşuyor sizce, anlaşılmamış bir vatan ve anlaşılmamış bir vatan evladı sevgisi mi var? Onun anladığını başkaları anlamamış mı acaba? Ya da açın gazeteleri bakın, isyan etmemek olanaklı değil, şu gazeteci nasıl kendi vatanına karşı bunları yazabiliyor? Bu adam kendi öz evladına nasıl bunu yapabiliyor? Politikacı nasıl yetimin hakkını yiyebiliyor, kefenin cebi mi var? Aç kaldın da önünde yemek mi yoktu? Evin, araban, eşin rahatın her şeyin var, yediğin önünde yemediğin arkanda, daha ne istiyorsun?
Doyumsuz insanların sahte dünyasıdır sevginin olmadığı yer, orada her şey anlamını kaybeder, her şey birbirine karışır. Kelimeler dahi anlamsızlaşır, belirsizliğin ve hiçliğin hakim olduğu yerdir sevgisiz insanların dünyası. Ne yapsan anlatamazsın, yeri gelir sabahlara kadar yazarsın kalemin biter, yeri gelir sabahlara kadar ağlarsın gözlerin şişer, fakat sevgiyi anlatamazsın, ya vardır ya da yok.
Sevgisiz insan hiç bir şeye önem vermez, genelde kendine merkezlidir, tüm ilişkilerine bir çıkar penceresinden bakar. Anasının, babasının, kardeşinin, bacısın, eşinin, çocugunun, vatanının, bayrağının önemi yoktur, ilgilenmez. Yananı görmez, kızanı duymaz, isyanı anlamaz, sen bitersin o bitmez, bitirir. Bir de çıkar sorar, ne oluyor size diye? Hiç! Gözünün önünde ölüyoruz diyemezsiniz. Boşuna değil, nefretlerinizin sevgilerinizden gelmesi.
Anadolu delikanlısı sevdiğini görür de yerinde durabilir mi? Duramaz değil mi? Sevgi budur, yerinde duramamaktır. Bir ana yola giden evladına börek yapmaz mı? Börek değildir önemli olan sevgidir. Sevgi bir ananın koklamak için yıkamadığı gömlektir. Bir babanın zor şartlarda çalışırken, içinden çocuklarının ismini tekrar etmesidir güç almak için. Ana hakkı belki ödenir de baba hakkı hiç bir zaman ödenmez derdi anam.
Şehit cenazesinde babayı getirmişler oğlunun yanına, baba tir tir titriyor, vücudu üzerindeki kontrol kaybolmuş... Kolay mı bebekten büyüttüğün evladını cansız görmek. Birisi dayanamıyor, ya bu adamı niye getirdiniz buraya diye bağırıyor, baba oğluna veda edecek, yürek, beyin parçalanıyor, tir tir titriyor baba, acı bedeni esir almış, bedenin kontrolü yok...Bu şehidin ve diğer tüm şehitlerin sorumluları seyrediyorlar, bir kere görmek, bir kere duymak yetmeli...Fakat yetmiyor, bakıyorlar, seyrediyorlar, anlayamıyorlar...
Sevgiyle kalın...Emre Kaan Emre 09/07/2010
